سلام.
يادي از ما نمي‌كني....
ما كه پرپر زديم از دلتنگي و تو كه ايستادي و ...
صبوري مي‌كنم... صبوري ..... شايد راست مي‌گفت كه اسم من را بايد بگذارند صبرا....

« تو قول دادي پس سكوت كن»
سكوت مي‌كنم.
قول دادم. قول دادم هرآنچه را كه تو بگويي و هرآنچه را كه تو بخواهي؛ بي‌سخني پيش و پس.
راضي‌ام به رضايت تو و نيازمندم به نگاهت.
راضي نيستم مي‌داني و مي‌دانم كه اين نبود آنچه مي‌خواستم.
مي‌داني كه حالا پا به پاي شيرين و  با شرايطي كه براي هر دوي ما پيش آمده چقدر احساس بي‌پناهي و  خستگي مي‌كنم و  دلم مي‌خواست كه اينجا را براي من انتخاب نمي‌كردي و  مي‌رفتم جايي كه....
حضرت دوست دلم تنگ شده.
حضرت دوست كجايي.
حضرت دوست كنارم باش.
حضرت دوست تو همين نزديكي هستي.
حضرت دوست بر من ببار



ببار اي بارون ببار
با دلم به هواي زلف يار.......................